Czas do leczenia w pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej cd

Modyfikacje te zachęcają do celu leczenia, który jest zgodny z wytycznymi, zmniejsza wpływ odstających czasów i przyjmuje do wiadomości, że opóźnienia mogą być spowodowane okolicznościami łagodzącymi, w których czas spędzany jest na innych niezbędnych czynnościach klinicznych, takich jak wykluczenie rozwarstwienia aorty. Pomimo tych ulepszeń obecny środek nadal ma pewne ograniczenia. Na przykład pacjenci, u których zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST rozwija się po przyjęciu do szpitala lub którzy zostali przeniesieni z innego szpitala na pierwotną PCI, obecnie nie są uwzględnieni. Kwestie te zasługują na więcej uwagi w przyszłych iteracjach środka. Obecnie dostępne dane sugerują, że w niedawnej przeszłości nastąpiła niewielka poprawa w okresie od drzwi do balonów, a wyniki na tym wskaźniku pozostają w tyle za wynikami w zakresie innych mierników jakości leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego.28,29 W niedawno opublikowanych danych z szpitale uczestniczące w krajowym rejestrze zawału mięśnia sercowego w latach 1999-2002, tylko 35% wszystkich pacjentów leczono w ciągu 90 minut po przybyciu do szpitala, a mniej niż 15% szpitali miało medianę czasu wynoszącą mniej niż 90 minut.30 Dwa poszczególne podgrupy pacjentów wydają się być najbardziej narażone na duże opóźnienia w okresie od drzwi do balonu: pacjenci, którzy przebywają w czasie poza godzinami pracy (noce i weekendy) oraz ci, którzy są przenoszeni z innych ośrodków leczenia ostrej opieki. Read more „Czas do leczenia w pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej cd”

Związek między narażeniem na środowiskowy dym tytoniowy a zaostrzeniami astmy u dzieci

Astma jest najczęstszym przewlekłym zaburzeniem płuc u dzieci; dotyczy około 2 milionów do 5 milionów dzieci w Stanach Zjednoczonych. Zauważono, że narażenie na środowiskowy dym tytoniowy wpływa na dzieci z astmą niekorzystnie na wiele sposobów; jego działanie polega na zmniejszeniu czynności płuc, 1-3 zwiększenie reaktywności dróg oddechowych, 1-6 oraz zwiększenie częstości wizyt na oddziale ratunkowym w leczeniu ostrych zaostrzeń astmy7. Trzy badania sugerują, że dzieci narażone na środowiskowy dym tytoniowy mogą mieć wyższe niż przeciętne ryzyko astmy 8-10. Do chwili obecnej opublikowane badania, w których badano konsekwencje narażenia na środowiskowy dym tytoniowy u dzieci chorych na astmę, opierały się wyłącznie na doniesieniach rodziców o ich zwyczajach palenia. Nawet wiarygodne raporty rodziców o narażeniu na dym tytoniowy w środowisku mogą być stosunkowo niedokładne, jako miara rzeczywistego wdychania takiego dymu przez dzieci. Read more „Związek między narażeniem na środowiskowy dym tytoniowy a zaostrzeniami astmy u dzieci”

Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV ad 6

Pacjenci mogli być zakażeni wirusem HIV przez miesiące lub lata przed badaniem serologicznym, a rozwój choroby skórnej mógł spowodować testowanie wirusa HIV, z wynikającą z tego tendencją potwierdzającą w okresie przed wykryciem zakażenia HIV. W miarę postępu zakażenia HIV w kierunku AIDS częstość wizyt wzrosła w przypadku ponad dwóch trzecich najczęstszych zakaźnych i zapalnych zaburzeń skórnych oraz skórnych reakcji na leki. Niestety, nie mieliśmy dostępu do liczby CD4 pacjentów we wszystkich przypadkach oprócz ostatnich sześciu miesięcy naszego badania. Ciągły nadzór tej i innych grup osób zakażonych wirusem HIV, wraz z informacjami na temat liczby komórek CD4 i innych wskaźników stanu odporności, może określić, które problemy skórne lub kombinacje problemów skórnych są najbardziej użytecznymi czynnikami predykcyjnymi klinicznymi w zakresie obecności lub progresji zakażenia wirusem HIV. . Read more „Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV ad 6”

Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV cd

Na podstawie ustalonych kryteriów oceny potencjalnych działań niepożądanych oceniliśmy zgodność opisu klinicznego z oceną dostawcy, ponieważ nie można go obliczyć z powodu niewystarczających danych, możliwych, prawdopodobnych lub wyjątkowo prawdopodobnych16. Stopień nasilenia reakcji oceniamy również jako niewymierną z powodu niewystarczających danych, łagodnych, umiarkowanych, ciężkich, zagrażających życiu lub śmiertelnych. Zdefiniowaliśmy umiarkowanie ciężką reakcję jako charakteryzującą się ogólnoustrojowymi objawami innymi niż świąd lub uogólniona lub rozległa wysypka. Reakcje, które obejmowały zmiany pęcherzowe lub spowodowały hospitalizację lub przedłużenie hospitalizacji, uznano za poważne. Wyniki
Badana populacja
Zidentyfikowaliśmy 684 członków Harvard Community Health Plan (0,3 procent) w wieku powyżej pięciu lat, którzy byli nosicielami wirusa HIV w dowolnym czasie pomiędzy kwietnia 1988 a 15 stycznia 1991. Read more „Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV cd”

Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV ad

Uważamy, że zdarzenie incydentu jest pierwszą diagnozą danego stanu dla indywidualnego pacjenta w dowolnym momencie podczas badania. Nasze obliczenie częstości występowania w każdym z dwóch kolejnych okresów naszego badania (po rozpoznaniu zakażenia HIV i po rozpoznaniu AIDS) wykluczało pacjentów z tą samą diagnozą we wcześniejszym okresie i obcięło gromadzenie wszystkich osób w czasie po pierwsza wizyta dla każdej diagnozy. Zaprojektowaliśmy formularze kodowania, w których zapisywano najbardziej prawdopodobne rozpoznanie wszystkich objawów skóry, kodów diagnostycznych i objawów uzyskanych z opieki ambulatoryjnej i dokumentacji szpitalnej. Dla każdego pacjenta ustaliliśmy całkowitą liczbę wizyt u pracowników służby zdrowia i dermatologów dla każdej choroby skóry, a także datę pierwszego i ostatniego kontaktu z tym schorzeniem.
Porównaliśmy również odsetek mężczyzn zakażonych wirusem HIV, w wieku od 20 do 49 lat, którzy odbyli jedną lub więcej wizyt ambulatoryjnych dla każdej diagnozy dermatologicznej podczas każdego roku naszego badania (np. Read more „Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV ad”

Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV

Uważa się, że choroby skórne, w tym niepożądane reakcje na leki, częściej występują u pacjentów z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) i zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS) niż u innych osób, ale różnice w przebiegu klinicznym, nasileniu utrzymywanie się problemów skórnych nie zostało dobrze określone ilościowo. Różne choroby śluzówkowo-skórne, w tym te, które uznano za definiujące AIDS według kryteriów ustalonych przez Centers for Disease Control and Prevention (CDC) w 1987,2 mogą być bardziej powszechne, uporczywe lub oporne na leczenie u osób z zakażeniem wirusem HIV. Mogą także stanowić pierwszy kliniczny objaw zakażenia HIV2. Schorzenia skóry mogą wskazywać na progresję choroby HIV i mogą powodować inwalidztwo, zniekształcenie lub nawet zagrażać życiu. Reakcje skórne u osób zakażonych wirusem HIV powodują znaczną zachorowalność, 3 i często nie ma zadowalających alternatyw dla tych leków. Read more „Reakcje skórne i leki w zakażeniu HIV”

Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 7

Manhart21 wykazał, że subsalicylan bizmutu i inne sole bizmutu mogą hamować rozwój wielu enteropatogenów in vitro. Graham i wsp.22 wykazali, że patogeny były izolowane rzadziej u pacjentów z biegunką, którzy otrzymywali bizmut niż u osób otrzymujących placebo. Badacze ci rzadko odzyskiwali enterotoksyczne E. coli ze stolca ochotników, którzy spożywali te organizmy i otrzymywali subsalicylan bizmutu profilaktycznie, ale wyizolowali enterotoksyczne E. coli u prawie 87 procent pacjentów, którzy byli leczeni placebo. Read more „Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 7”

Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 6

Zatem nie uwzględniono skuteczności subsalicylanu bizmutu jako dodatku do optymalnego reżimu biegunki u dzieci (obejmującego doustną terapię nawadniającą i kontynuowane karmienie odpowiednią dietą). Nasze badanie wykazało, że leczenie bizmutem znacznie poprawiło kliniczny przebieg choroby, nawet gdy stosowano obecnie zalecany reżim leczenia doustnego. W naszym badaniu zaobserwowano porównywalne zmniejszenie łącznej objętości stolca, całkowitej wydajności stolca i czasu trwania biegunki w grupach otrzymujących dwie różne dawki subsalicylanu bizmutu. Ponadto wydajność stolca zmniejszała się szybciej w tych grupach. Ponadto różnica w średniej całkowitej wydajności kału między grupą placebo a grupą otrzymującą 100 mg bizmutu stanowiła redukcję o 30 procent, a różnica między grupą placebo a grupą otrzymującą 150 mg bizmutu stanowiła 33 procent. Read more „Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 6”

Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 5

Nie stwierdzono znaczących różnic między trzema grupami pod względem całkowitego spożycia kalorii, średniego odsetka zmiany masy ciała (maksymalna waga 24 godziny po przyjęciu w stosunku do masy przy wypisie) lub objętości wymiotów (Tabela 3). Analiza wieloczynnikowa
Ponieważ wystąpiła niewielka, choć nieistotna dysproporcja w rozmieszczeniu rotawirusa i enteropatogennych mikroorganizmów E. coli wśród badanych grup na linii podstawowej, przeprowadzono analizę wieloczynnikową w celu kontrolowania wyników badania dla tych dwóch dodatkowych czynników i ich odpowiednich interakcji. Nie znaleziono dowodów na występowanie zakłóceń lub interakcji.
Poziomy salicylanu
Ryc. Read more „Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 5”

Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową cd

Użyto mleka w postaci mleka bez laktozy, aby zapewnić dzienną dawkę kaloryczną 100 kcal na kilogram. Niemowlęta w wieku ponad sześciu miesięcy otrzymywały również miękkie pokarmy ze szpitala; 10 procent kalorii z tych pokarmów to białka (kurczak lub wołowina), 45 procent to węglowodany (skrobia z makaronu, ryżu lub ziemniaków), a 45 procent to tłuszcze (olej roślinny). Wymaganą ilość roztworu do nawadniania doustnego obliczano co cztery godziny na podstawie objętości płynu utraconego w ciągu poprzedzających czterech godzin, aż do ustąpienia biegunki. Uważano, że rozwolnienie ustało, gdy po nieformalnym stolcu nastąpił uformowany stolec lub gdy przez 12 godzin nie podawano stolca. Schemat leczenia farmakologicznego
Każdy pacjent przyjęty do badania był losowo przydzielany do jednej z trzech grup badawczych: jedna grupa otrzymywała placebo, druga grupa otrzymywała 100 mg subsalicylanu bizmutu na kilogram dziennie (grupa 100 mg), a trzecia grupa otrzymywała 150 mg subsalicylan bizmutu na kilogram dziennie (grupa 150 mg). Read more „Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową cd”