Kontrolowany test subalicylanu bizmutu u niemowląt z ostrą wodnistą chorobą biegunkową ad 5

Nie stwierdzono znaczących różnic między trzema grupami pod względem całkowitego spożycia kalorii, średniego odsetka zmiany masy ciała (maksymalna waga 24 godziny po przyjęciu w stosunku do masy przy wypisie) lub objętości wymiotów (Tabela 3). Analiza wieloczynnikowa
Ponieważ wystąpiła niewielka, choć nieistotna dysproporcja w rozmieszczeniu rotawirusa i enteropatogennych mikroorganizmów E. coli wśród badanych grup na linii podstawowej, przeprowadzono analizę wieloczynnikową w celu kontrolowania wyników badania dla tych dwóch dodatkowych czynników i ich odpowiednich interakcji. Nie znaleziono dowodów na występowanie zakłóceń lub interakcji.
Poziomy salicylanu
Ryc. 2. Ryc. 2. Średnie (. SD) poziomy salicylanu w surowicy podczas ostrej choroby i rekonwalescencji, wynika z badania. Aby przeliczyć wartości dla salicylanu na milimole na litr, pomnóż przez 0,0724.
Różnice między badanymi grupami w stężeniach salicylanów w surowicy były znaczące przez cały czas, z wyjątkiem przyjmowania i dwóch tygodni po wypisaniu (Figura 2). Poziomy w grupach bizmutu osiągnęły plateau po 24 godzinach i dwa tygodnie później spadły w kierunku linii podstawowej. Najwyższy średni poziom salicylanu wynosił 11,50 mg na decylitr (0,8 mmol na litr) w grupie 100 mg i 18,49 mg na decylitr (1,3 mmol na litr) w grupie 150 mg odpowiednio w 24 i 72 godzinie. Żaden z pacjentów włączonych do badania nie został wycofany z powodu wysokiego stężenia salicylanów (. 40 mg na decylitr).
Poziomy bizmutu
Nie było próbek surowicy z poziomami bizmutu 100 ng na mililitr lub więcej, poziomy uważane za potencjalnie toksyczne16. Było 23 próbek, w których poziomy bizmutu były większe niż 50 ng na mililitr; 10 z tych próbek pochodziło od pacjentów w grupie 150 mg: 5 próbek uzyskano w ciągu 24 godzin, po 48 godzinach, 2 po 120 godzinach, przy wypisie i przy przyjęciu. Pięć innych próbek pochodziło od pacjentów w grupie 100 mg: trzy próbki uzyskano w ciągu 24 godzin, jedną po 72 godzinach i jedną po kolejnych dwóch tygodniach. Poziomy bizmutu były wysokie w ośmiu próbkach od pacjentów w grupie placebo: cztery próbki uzyskano przy przyjęciu, a po jednej próbce po 24, 48 i 72 godzinach i po dwóch tygodniach po wypisaniu.
Działania niepożądane
Dwaj pacjenci (jeden w grupie placebo i drugi w grupie bizmutu 150 mg) mieli wysypkę podczas badania. Dostali antyhistaminę w syropie, a wysypka szybko ustąpiła. Żadnego z pacjentów nie trzeba było wycofywać z badania.
Dyskusja
Wyniki tego badania pokazują skuteczność subsalicylanu bizmutu jako terapii wspomagającej do nawodnienia doustnego i wczesnego ciągłego karmienia dzieci ostrą biegunką. Zarówno pacjenci otrzymujący niskie dawki bizmutu, jak i ci, którzy otrzymali duże dawki, mieli klinicznie ważne i statystycznie istotne zmniejszenie czasu trwania biegunki i hospitalizacji, wydajności kału i objętości stolca biegunkowego oraz przyjmowania doustnego roztworu do nawadniania. We wcześniejszej próbie klinicznej Soriano-Brucher i wsp. 6 podawali subsalicylan bizmutu w podobnej dawce (100 mg na kilogram dziennie) dzieciom hospitalizowanym z powodu biegunki i odkryli, że leczenie bizmutem również zmniejsza częstotliwość stolca i skraca czas trwania biegunki; jednak w tym badaniu rehydratacja zależała w dużej mierze od roztworów dożylnych, z pokarmem wstrzymanym podczas pierwszych dni leczenia
[więcej w: hashimoto objawy psychiczne, echo serca poznań, zespol sweeta ]