kampania społeczna rak ad 5

Procentowy wzrost przepływu krwi wieńcowej wytwarzany przez diazotan izosorbidu nie różnił się istotnie pomiędzy osobami kontrolnymi a pacjentami (280 . 56% w porównaniu z 236 . 66%, P = 0,2). Stężenia mleczanu w plazmie
Powiązane próbki krwi żylnej i tętniczo-żylnej zatoki tętnicy wieńcowej uzyskano od sześciu osób z grupy kontrolnej i wszystkich dziewięciu pacjentów. Stężenia mleczanu w krwi żylnej zatok i tętnic wieńcowych przed podaniem papaweryny wynosiły odpowiednio 7,3 . 2,0 i 5,3 . 1,4 mg na decylitr u osób kontrolnych i odpowiednio 6,2 . 1,8 i 4,4 . 0,9 mg na decylitr. pacjentów (P> 0,5 dla różnicy między grupami). Stosunek ekstrakcji mleczanu ([stężenie mleczanu w tętnicy – stężenie mleczanu żylnego] / stężenie mleczanu tętniczego × 100 [%]) przed i po śródwieńcowej infuzji papaweryny wynosił 24,0 . 8,1 procent (zakres od 10 do 32 procent) i 14,0 . 4,2 procent (zakres od 8 do 18 procent) u osób kontrolnych i 25,9 . 7,5 procent (zakres od 15 do 41 procent) i -13,4 . 11,2 procent (zakres od -1 do 30 procent) u pacjentów, co wskazuje, że produkcja mięśnia sercowego mleczanu występowało w odpowiedzi na papawerynę u pacjentów, ale nie u osób kontrolnych.
Po śródwieńcowej infuzji papaweryny, sześciu z dziewięciu pacjentów miało dławiący ból w klatce piersiowej, z niedokrwienną depresją odcinka ST (. 0,2 mV) w odprowadzeniach V3 do V6, II, III i aVF, podczas gdy u żadnego z pacjentów kontrolnych nie występował ból w klatce piersiowej. lub zmiany odcinka ST. Częstoskurcz komorowy wystąpił u jednego z pacjentów po podaniu 14 mg papaweryny i ustąpił samoistnie. Żadne inne działania niepożądane, z wyjątkiem wydłużenia odstępu QT, nie wystąpiły po podaniu papaweryny.
Dyskusja
W tym badaniu przyjęliśmy, że acetylocholina zwiększa przepływ krwi wieńcowej, powodując zależne od śródbłonka poszerzenie naczyń wieńcowych. Założenie to można obronić, ponieważ reakcjom wazodynamicznym łożysk naczyniowych w przedsionku i przedramieniu u ludzi na acetylocholinę można zapobiec błękit metylenowy, który hamuje cyklazę guanylanową w mięśniach gładkich naczyń, 20 i analogami L-argininy, które hamują syntezę tlenku azotu (czynnik relaksujący pochodzący od śródbłonka) z L-argininy w komórkach śródbłonka21, 22.
Naszym najważniejszym odkryciem było to, że u pacjentów z dławicą piersiową i prawidłowymi tętnicami wieńcowymi obserwowano wyraźne osłabienie wzrostu przepływu krwi wieńcowej wywołanego wewnątrzczaszkową acetylocholiną, podczas gdy nie wpłynęło to na wzrost przepływu krwi wieńcowej w odpowiedzi na diazotan izosorbidu i papawerynę. Te wyniki sugerują, że zależne od śródbłonka rozszerzanie naczyń oporowych naczyń wieńcowych było upośledzone u naszych pacjentów z dławicą piersiową i prawidłowymi tętnicami wieńcowymi.
Motz i wsp.23 zbadali odpowiedzi dotyczące przepływu krwi wieńcowej do acetylocholiny i dipirydamolu u 23 pacjentów z dławicą piersiową i prawidłowymi tętnicami wieńcowymi. Wykazali, że u ośmiu pacjentów odpowiedź na acetylocholinę była mniejsza niż odpowiedź na dipirydamol, co sugeruje wadliwe zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń. Kolejnych 12 pacjentów miało podobne reakcje na dwa czynniki, podczas gdy 3 miało skurcz naczyń wieńcowych wywołany przez acetylocholinę
[patrz też: hipoglikemia u noworodka, ginekolog na nfz wrocław, przegladarka skierowan ]