HER2 i odpowiedź na paklitaksel w raku piersi z dodatnim guzem ad

Nie zidentyfikowano żadnych biomarkerów, które mogłyby wiarygodnie przewidzieć kliniczne korzyści z paklitakselu lub zwiększających się dawek doksorubicyny u kobiet z rakiem piersi. HER2, członek rodziny receptorów naskórkowego czynnika wzrostu, ulega amplifikacji, nadekspresji lub obu w 15 do 20% raków sutka.6 Nadekspresja HER2 i amplifikacja w komórkach raka sutka są silnymi predykatorami korzyści z leczenia trastuzumabem, 7 a status HER2 w guzie może przewidywać wyniki innych terapii raka sutka.8 W korelacyjnym badaniu tkanek raka sutka z próby 8541, amplifikacja HER2 i nadekspresja były związane z korzyściami ze standardowych dawek doksorubicyny, ale nie z niskich dawki doksorubicyny.9-11 Jednak żadne badania nie oceniały, czy nadmierna ekspresja lub amplifikacja HER2 może przewidywać korzyści związane ze zwiększeniem dawki doksorubicyny powyżej 60 mg na metr kwadratowy. Wyniki badań przedklinicznych i wstępnych badań klinicznych dotyczących interakcji między stanem HER2 a paklitakselem są niespójne. 12-23 Z tych powodów zbadaliśmy, czy ekspresja HER2 w nowotworze identyfikuje pacjentów z rakiem piersi, którzy mogą czerpać korzyści z dawek doksorubicyny powyżej 60 mg na metr kwadratowy, dodanie paklitakselu po uzupełniającym leczeniu doksorubicyną i cyklofosfamidem lub obu. Metody
Pacjenci
Pacjenci kwalifikujący się do CALGB 9344 / INT0148 (okres rejestracji, od maja 1994 r. Do kwietnia 1999 r.) To kobiety z nowotworem piersi z dodatnim węzłem, którzy ukończyli operację z ujemnym marginesem i byli odpowiednimi kandydatami do chemioterapii uzupełniającej.5 Łącznie 3121 pacjentów było leczonych zgodnie z ten protokół. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Zbieranie, przetwarzanie, przechowywanie i dystrybucja tkanek
Około 90% kobiet uczestniczących w tym badaniu udzieliło pisemnej świadomej zgody na zbieranie, przechowywanie i analizę utrwalonej w formalinie, parafinowej pierwotnej tkanki raka piersi. Blok tkanek lub nieprzezroczyste skrawki tkanek zażądano od głównej instytucji każdego pacjenta przez patologię koordynującą biura każdej z uczestniczących grup spółdzielczych (CALGB, Southwest Oncology Group, Eastern Cooperative Oncology Group i North Central Cancer Treatment Group) i zebrano w Urząd koordynujący patologię CALGB. Zakodowane odcinki tkanki umieszczono na szklanych szkiełkach bez jakichkolwiek identyfikatorów pacjentów i rozdzielono je do laboratoriów różnych badaczy w celu przeprowadzenia analizy w sposób zaślepiony. Dane HER2 zostały przesłane przez każdego badacza do Centrum Statystycznego CALGB dla korelacji z wynikami klinicznymi.
Stan receptora estrogenowego został określony przez lokalne instytucje za pomocą standardowych procedur, a status pozytywny lub negatywny został wyznaczony zgodnie z polityką każdej instytucji zapisaną na formularzu sprawozdania z badania przesłanym do CALGB. Dane dotyczące receptora estrogenu były dostępne dla 99,4% pacjentów biorących udział w badaniu klinicznym.
Analiza immunohistochemiczna dla ekspresji HER2
Przeprowadzono analizę immunohistochemiczną z przeciwciałem monoklonalnym CB11, jak opisano wcześniej.9-11 Próbki tkanek uznano za pozytywne dla HER2, jeśli 50% lub więcej komórek raka sutka wybarwiono CB11.9-11.
Analiza immunohistochemiczna przy użyciu zestawu poliklonal-przeciwciało (Herceptest, Dako) została wykonana przez kliniczne laboratorium histologiczne Fletcher Allen Health Care Center zgodnie z instrukcjami producenta (Dako)
[hasła pokrewne: zespol sweeta, leczenie eboli, cad kardiologia ]